Serpil Kırel

 Babil Yayınları / Kültürel Çalışmalar Dizisi

                        Sinemanın büyüsü çok küçük yaşlarda yakalar insanı ve
                        çoğu zaman da peşini bırakmaz. Perdede göz göze gelinen
                        artistler hayalleri süsleyerek kendiliğinden günlük
                        yaşamın bir parçası oluverir. Beyazperde ısrarla
                        düşlerimizi ve hayatımızı paylaşmaya devam eder.
                        Altmışlı yıllarda sinema en popüler eğlencedir.
                        Akşamları ailecek gidilen sinema salonları dışarıda
                        hızla değişen hayata inat, kendi öykülerini anlatan
                        Yeşilçam filmleriyle altın çağını yaşar.

                        Caddeleri otomobiller doldururken, İstanbul'a yeni göç
                        edenler kente alışmaya çalışırken, margarinler
                        sofralarda yerini alırken, evlerde radyo tiyatroları
                        merakla dinlenirken, sinema salonları da galalarıyla,
                        konserleriyle, açık havada izlenen filmlerle yaşanan
                        hayatı renklendirir.

                        Türkan Şoray'ın perdeyi delip yanıbaşımıza kadar ulaşan
                        gözlerinden, Ayhan Işık'ın beyefendiliğinden ve
                        alçakgönüllü gülüşünden, Hülya Koçyiğit'in sadeliğinden,
                        Filiz Akın'ın Avrupailiğinden, Belgin Doruk'un
                        hanımefendiliğinden, Fatma Girik'in kadınsılığının
                        içinde sakladığı bin bir halinden, Cüneyt Arkın'ın salon
                        filmlerinden tarih sahnelerine fırlayan oyunculuk
                        karizmasından, Yılmaz Güney'in hırçınlığından
                        etkilenmemek mümkün mü? Büyüsünü günümüzde televizyonda
                        sürdüren altmışlı yılların Yeşilçam sineması bizimle
                        ilgili sayısız ipucuyla dolu.
                        (Arka Kapak'tan)